Hemispheres
Abonneren

Abonneren op nieuwe artikelen

Reageren?

Het reactieformulier heb ik vanwege spam verwijderd maar je weet me toch wel te vinden, toch?

Gary Wright
Gary Wright vond ik in de jaren '70 met z'n "The Dreamweaver" best aardig maar daarna ben ik 'm wat uit het oog verloren. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en soms lees je herinneringen van anderen waardoor je ineens zin krijgt om eens wat aan de vergetelheid te ontrukken. En soms gebeurt er dan iets magisch: ineens vallen de kwartjes zoals ze 40 jaar geleden niet vielen. Ik kon geen keuze maken tussen "The Dream Weaver" uit 1975 en "The Light Of Smiles" uit 1977 en gelukkig hoeft dat ook niet. Maar het (voorlopig) favoriete nummer - "Water Sign" - staat op "The Light Of Smiles" al krijgt het stevige concurrentie van het titelnummer van "The Dream Weaver".
 
De platen worden grotendeels met toetseninstrumenten vol gespeeld maar dan meer zoals Steve Winwood dat op"Arc Of A Diver" een paar jaar later deed dan als tijdgenoten van Mr. Wright (zoals bijvoorbeeld bepaalde personen uit Frankrijk, Duitsland, Griekenland en Japan) dat deden, met als verschil dat Winwood ook de drum partijen uit de synthesizers haalde. 
Maar voor beide geldt dat de synthesizer-baspartijen geweldig zijn en dat wil wat zeggen als zo'n verstokte bassist als ik dat zeg.
Verder zijn beide heren natuurlijk niet te vergelijken want waar Winwood een Rythm 'n Blues/Soul zanger is en blijft, is Wright toch veel meer een pop zanger met een melancholieke ondertoon en dat  bevalt mij prima.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Diverse linkjes
Oud weblog Millstreet Blues

Mijn Facebook pagina

Website Bon Scotch

3 Horns music Site van m'n broer Hans, componist, arrangeur, dirigent en muziekdocent

HBL Fotografie Hannie Berkers, schoonzus, fotografe

BLAST Blues Promotion