Hemispheres
Vandenberg's Moonkings - Bosuil, Weert - 23 December 2017
Het lijkt een eeuwigheid maar het is pas 34 jaar geleden dat ik Vandenberg zag spelen op de Aardschokdag in Den Bosch. Een geweldig optreden vond ik dat toen al was ik destijds veel meer onder de indruk van Raven en vooral van Accept. Maar nu Ad(je) van den Berg weer aan het toeren is was ik toch wel zeer benieuwd hoe het zou zijn. Afgelopen Juli kon ik er gratis heen op Streetrock in Bakel maar toen ben ik niet gegaan, waarom weet ik niet meer maar het zal wel iets met te verwachten drukte te maken hebben gehad. Maar de wetenschap dat ik in de Bosuil nog een herkansing zou krijgen speelde zeker een rol, al weet je dat in December met mij nooit. Het weer kan rond die tijd dusdanig zijn dat ik de deur niet uit kom maar dat was gisteren niet het geval.
Ik was vooral heel benieuwd naar hoe die zanger het er live vanaf zou brengen. Op plaat vind ik 'm geweldig, alsof David Coverdale's zoon staat te zingen maar dan zonder dat 'bronstige'. 
Nou, hij stelde me niet teleur, in tegendeel. En een groot voordeel: als hij nummers van anderen zingt (David Coverdale (istie weer!), Bert Heerink, Robert Plant) en het valt niet helemaal binnen z'n bereik probeert hij het er niet uit te persen maar trekt het naar zich toe. Je grenzen kennen en daarnaar handelen, een zeldzame kwaliteit bij rockzangers. OK, de nieuwe Coverdale of Plant is hij niet maar Bert Heerink laat hij ruimschoots achter zich.
Adje (bijna twee meter lang maar tóch Adje) stelde me ook niet teleur, hij speelt nog steeds de sterren van de hemel. En hij blijft een fenomeen. Vond ik 'm destijds al vooral goed vanwege z'n begeleidingspartijen, nou, dat is nog steeds zo. Ik vind het zelfs jammer als hij begint te soleren en daar is hij toch ook best goed in.
 
Ik had twee hoogtepunten: het ene was "Judgement Day", een nummer dat hij ooit schreef voor het Whitesnake album "Slip Of The Tongue" maar vanwege een blessure niet kon inspelen waardoor Steve Vai er helemaal alleen voor stond.
Het andere hoogtepunt was "What Doesn't Kill You", maar dat was vooral vanwege de volgende tekst die ik op mezelf betrok:
 
What doesn't kill you makes you stronger
You're a survivor

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Diverse linkjes
Oud weblog Millstreet Blues

Mijn Facebook pagina

Website Bon Scotch

3 Horns music Site van m'n broer Hans, componist, arrangeur, dirigent en muziekdocent

HBL Fotografie Hannie Berkers, schoonzus, fotografe

BLAST Blues Promotion