Hemispheres
Saga - The Final Chapter, 29 April 2017, Uden

Gisteren Saga gezien in de Pul te Uden. Ik leerde ze eind jaren 70/begin jaren 80 kennen middels de LP verzameling van Antonie Deelen. Daarna kocht ik "Worlds Apart" uit 1981 en "Heads Or Tales" uit 1983 zelf. Maar bij "Behaviour" uit 1985 begon ik mijn interesse te verliezen. Wat een afknapper vond ik dat! Nog steeds eigenlijk.
 
Ik zag ze voor het eerst in 1983 tijdens hun "Heads Or Tales" tour, samen met Antonie en Jos (in Sittard). Ik vond het geweldig!
Later - in 2012 - kwam ik ze weer tegen op die rots aan de Loreley. 
Dit was dus de derde keer en het was tevens de laatste want het heet "The Final Chapter Tour". Ach ja, dit hoort een beetje bij de huidige fase in mijn leven en - eerlijk gezegd - écht rouwig kan ik er niet om zijn. Want op een gegeven moment was hun 'Happy Prog' formule wel uitgewerkt, hoe goed het ook gespeeld (het gitaarwerk van Ian Crichton is nog steeds om door een ringetje te halen en herkenbaar) en opgenomen is.
 
Maar er waren daarna nog wel degelijk hoogtepunten. Bij die eerste LP's dacht ik regelmatig: "Wat is dat toch met die Chapters? Die moet ik eens in volorde op een bandje zetten", maar het kwam er niet van. En sinds 2005 hoeft het ook niet meer want ze deden het zelf. Een hoogtepunt. Maar wel tekenend dat ik het eerste gedeelte (de eerste 8 chapters) aanmerkelijk sterker vind dan het tweede gedeelte, al is chapter 10 "Not This Way" uit 1989 dan wel weer een favoriet van mij. Het grijpt me elke keer weer aan.

 
Maar Michael Sadler gaf er de brui aan en keerde ook weer terug, wat ertoe leidde dat de twee laatste platen (2012 en 2014) sterker waren dan al het andere werk sinds 1985.
 
OK, het concert: Het was druk (dat was te verwachten; voor het eerst zag ik een rij staan bij De Pul) en het was een goed optreden: degelijk en weinig spectaculair met het accent op de vroege nummers die luidkeels werden meegezongen. Leuk moment: De drummer begon met een intro dat deed denken aan dat van "Don't Be Late", een publiekslieveling blijkbaar, het publiek begon het te scanderen maar het bleek een heel ander nummer te zijn. Die blik van Ian Sadler (a penny for your thoughts Ian), "really...".
 
Dit was dus de derde keer en tevens de laatste en ik ben blij dat ik erbij was maar als dit niet de afscheidstournee was geweest zou het tóch de laatste zijn geweest voor mij. Het is prima zo.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Diverse linkjes
Oud weblog Millstreet Blues

Mijn Facebook pagina

Website Bon Scotch

3 Horns music Site van m'n broer Hans, componist, arrangeur, dirigent en muziekdocent

HBL Fotografie Hannie Berkers, schoonzus, fotografe

BLAST Blues Promotion