Hemispheres
44 Jaar geleden - deel 2
Vandaag 44 jaar geleden had ik mijn eerste repetitie met m'n eerste bandje "Explosion". Dat was nog niet op basgitaar.
 
Hoe zit dat?
 
Op een avond (volgens mij een week ervoor op 16 Februari) stonden Tiny en Piet-Hein bij mij op de stoep met de vraag of ik in hun bandje wilde komen spelen. Tiny en Piet-Hein zaten bij mij in de klas op de lagere school. Dat bandje bestond al een tijdje en heette "Explosion", ik ben zelfs een keer naar een optreden van ze geweest. Ik zat bij de fanfare. Voorzitter bij die fanfare was de vader van drummer Piet-Hein. Hij tipte ze om 'er een melodie-instrument bij te vragen'. Dat werd ik dus op m'n bugel. Tegelijkertijd ging ik gitaar leren spelen. Tiny leerde me 3 akkoorden (G, D en E-mineur. daar kun je al heel veel mee spelen) en verder prutste ik maar wat aan, onder andere met een schema met daarop maar liefst twaalf (12!) akkoorden met daaronder die vermaledijde septiem akkoorden. Daarna leerde ik de 'barré-greep'. Geniaal! Één greep waarmee je een praktisch oneindig aantal akkoorden kan pakken. Wel moeilijk want ik heb 'm nooit perfect onder de knie gekregen.
 
Maar goed, 23 Februari 1973 had ik m'n eerste bandrepetitie. Ik was zwaar onder de indruk van de muur vol met boxen. Pas later kwam ik erachter dat dat allemaal grote met metaalverf beschilderde kisten waren met daarin één uit een oude radio gesloopte speaker. Die radio's dienden als versterker.
De muziek die Explosion in 1973/74 speelde zou ik tegenwoordig kenmerken als 'jongerenkoren-muziek'. Zo speelden we bijvoorbeeld het uit "Jesus Christ Superstar" afkomstige "I Don't Know How To Love Him" en "Blowing In The Wind" van Bob Dylan al wist ik toen nog niet wie Bob Dylan was. 
Met Explosion heb ik twee keer opgetreden, in de kerk. Niet zo gek met die 'jongerenkoren-muziek' van ons en een pastoor van de parochie waartoe wij allemaal behoorden die overal voor in was (al zal hij vast niet de tekst van "The Dangerous Home" bestudeerd hebben want dat was "The Ballad Of Dwight Fry" van Alice Cooper; alhoewel....), en bovendien was dat toen de tijdgeest. 
Uiteindelijk belandden we met vervolg-band "Back Out" in de metal maar de weg daarnaar toe heeft veel verschillende soorten muziek gekend.  Van hele brave 'jongerenkoren-muziek' in de kerk naar heavy metal met rook en vuur toen we stopten in 1986.  Waar is het toch misgegaan?
 
Afijn, dat 'Explosion-avontuur' duurde een tijdje tot zangeres Ineke aankondigde de groep te willen verlaten om bij het nieuw op te richten jongerenkoor ("Harmony", generatiegenoten van mij uit Heeze kennen het nog wel) te gaan. De gebroeders van Heeswijk vertrokken ook (of waren al vertrokken, dat weet ik niet meer) en zo waren we nog met z'n drieën over en besloten we wat anders te gaan doen. Een bassist hadden we nog niet en ik speelde al een beetje gitaar dus als variant op 'ga jij maar in de goal staan' ging ik bas spelen. Alleen had ik geen basgitaar. Wat nu? OK, wat is een basgitaar? Een basgitaar is een gitaar met 4 snaren (toen nog wel) waarmee je lage noten kan spelen. Dus namen we een akoestische gitaar, haalden daar de 2 hoogste snaren vanaf en voilá: daar was m'n basgitaar! Het eerste nummer waarop ik 'basgitaar' speelde was "My Generation" van "The Who" (al baseerden wij ons dan op een cover door "The Sweet"). Die baspartij had maar twee verschillende noten (die tussenriffjes en solo liet ik maar weg), dat lukte! Toen kwam het volgende nummer. Een eigen(!) nummer getiteld "Trail Of Eternal Life". De baspartij daarvan was een stuk moeilijker want die had drie (3!) verschillende noten. Paniek! Maar goed, dat lukte ook dus werd het wel eens tijd voor een echte basgitaar. Ik mocht wat centjes bijverdienen in de fabriek van (daar issie weer!) de vader van Piet-Hein en in 1975 kon ik voor 195 gulden mijn eerste basgitaaar kopen (bij Musica in de Hooghuisstraat te Eindhoven). Ook moesten we een nieuwe naam hebben. Dat werd - met een korte omweg via "Earwings" (Dat had niks met The Golden Earring te maken maar des te meer met Alice Cooper, een van onze helden) - "Giant Hogweed" (genoemd naar een nummer van Genesis, ook helden van ons). En via "Black Out" werd dat "Back Out" (ergens eind jaren '70).
 
Voor mij is dit allemaal 44 jaar geleden begonnen. Die beslissing van de week ervoor om ja te zeggen is de beste beslissing uit mijn leven. En nu ben ik al weer een jaar bandloos. Dat was een van de moeilijkste beslissingen uit mijn leven maar ook de op één na beste want het gaf me zóveel meer rust in mijn hoofd.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Diverse linkjes
Oud weblog Millstreet Blues

Mijn Facebook pagina

Website Bon Scotch

3 Horns music Site van m'n broer Hans, componist, arrangeur, dirigent en muziekdocent

HBL Fotografie Hannie Berkers, schoonzus, fotografe

BLAST Blues Promotion