Hemispheres
Cuba 2015

Dagelijkse stukjes op Hemispheres/Facebook plaatsen gaan we niet doen want ik wil in Nederland geen slapende honden wakker maken; Bovendien heb ik hier zowat nergens internet. Dus dan maar zo (dagelijks wat schrijven "in klad" en thuis afmaken)
 
Zondag 7 Juni en Maandag 8 Juni
Gisteren aangekomen in Havana. Ik heb aan mijn hersenbloeding o.a. zogenaamde "bewegingsonrust" over gehouden. Misschien kun je je daar iets bij voorstellen. Misschien kun je je dan ook voorstellen dat 10 uur in een vliegtuig zitten voor mij nogal vermoeiend is. Ik was kapot toen we op de kamer waren. Wat zeg ik? Ik ben nog steeds kapot! Verder niet zo heel veel te melden. Voor mij vandaag vooral uitrusten zodat ik er morgen weer op uit kan trekken. Helaas gaat acclimatiseren tegenwoordig een stuk moeizamer dan vroeger. Henriëtte heeft hier geen enkele last van en is al meteen als een vis in het water.
 
 
Ondertussen wordt er lekker voor ons gekookt.
 
 


Zo! dat was lekker! Verder niet veel meer uitgevroten deze dag. Totaal geen energie meer! Dat zal morgen wel anders zijn. Hoop ik!
Overigens, die Cubaan die je steeds terug ziet op de foto's is Leo, iemand die Henriëtte tijdens een van haar vorige reizen heeft leren kennen bij - hoe kan het ook anders - het dansen.
Voor meer foto's klik hier of hier
 
Dinsdag 9 Juni 
Ik merk dat ik erg snel moe ben, wat ook wel te verwachten was. Maar soms voel ik me een blok aan Henriëttes been, al doet ze haar best - als het al zo is - om daar niks van te laten merken, de lieverd!
Ook heb ik (hebben we) gemerkt dat m'n onaangekondigde en onredelijke driftbuien hier ook aanwezig zijn. Wat had ik dan verwacht? Dat ze vanzelf als sneeuw voor de cubaanse zon zouden verdwijnen? Niet verwacht, wel gehoopt! Maar ik krijg hiervoor alle begrip. Henriëtte = Heldin; dat blijkt maar weer.
Even over de Cubanen, wat ik al wist maar nu ook weer merk: Ze zijn geen van allen blij met de beperkte vrijheid die hier heerst, maar ze zijn ALLEMAAL trots op hun land; Mooi om dat te zien. Misschien hebben ze wel kritiek op de Castro's maar het zijn wel HUN Castro's. "Trots op hun land", dat  kan ik goed volgen, wat een prachtig land! Wat een levenslustig volk! Dat was ook te zien aan de taxichauffeur van vanmorgen. Toen ik begon over Che (cubanen hebben het allen over "Che" en niet over "Che Guevara") begonnen zijn oogjes te glimmen. Hij lijkt trouwens wel wat op Hans Boskamp, vinden jullie ok niet?
 
 
Met deze taxi zijn we vandaag wat zaken in Havanna wezen bekijken, zoals het "Plaza de la revolucion" hopelijk schrijf ik het goed.
 
 
Het standbeeld voor die marmeren zuil is José Marti (Dat wist ik zo nog uit m'n herinnering op te duikelen, daar ben ik dan weer heel blij mee). Die José Marti was een revolutionair uit de onafhankelijkheidsstrijd tegen de Spanjaarden; Ook een nationale held dus. De afbeelding van José Marti zie je rouwens praktisch overal, meer dan die van Che of Fidel of Raoul
En later zat ik ineens naast een bronzen beeld van John Lennon. Dat had ik niet verwacht, en daarmee is dat wel extra gaaf!!
 
 
Zo kwamen we aan de zeezijde van Havanna nog bij het meest luxueuze hotel van de stad uit, om wat te drinken. Daar was ik erg aan toe.
 
 
Het was voor mij wel extra vermoeiend dus 's middags nog even wat rust in onze "Casa particular". 's Avonds nog naar wat Cubaanse muziek wezen kijken en luisteren. Toen we binnen kwamen stond er een mooie band te spelen.
 
 
Daarna werd het stokje overgenomen door een zangeres met begeleidings tape Ik weet nu dat vals zingen in het Spaans net zo erg is als in het Nederlands of Engels. Afijn, dat is aan de foto niet te zien
 

Voor meer foto's klik hier

Woensdag 10 Juni
Vandaag Havanna weer eens wezen verkennen,
 
 
 
maar wat ben ik toch snel moe! Henriëtte antwoordt als ik haar vraag of ik een blok aan haar been ben steeds vol overtuiging dat dat NIET het geval is. Toch ben ik blij dat Leo erbij is want daar kan ze altijd mee de hort op als ik geen energie meer heb. Dat geeft me toch wel wat innerlijke rust. Zeer sympathieke gozer, die Leo, "me gusta blanco"/"ik hou van wit" zei hij gisteren nog. Dat blijkt, zie foto's
 
 
Overigens, gisterenavond was ik alleen "thuis" (hier op de kamer dus) en voelde me een beetje "only the lonely'. Op tafel stond een fles Rum en nog nooit in de afgelopen 6 jaar was ik zo dichtbij om te zwichten. Ik ben blij dat ik de kracht nog heb om aan die verleiding geen gehoor te geven. Als ik dat "gezuip" er ook weer bij krijg ben ik verloren. Dat is nog steeds een gevecht en dat zal het ook wel blijven. Gelukkig kan ik die strijd goed aan.
Trouwens, Leo komt uit Santiago de Cuba, de stad in het Zuid-Oosten en tweede stad van het land en ook het thuis van vele Cubaanse muzikante. Onder andere "Compay Segundo" (Buena vista social club)  kwam hier vandaan en ligt hier begraven. In Santiago ben ik al meerdere keren was en Henriëtte al veel vaker. Voorlopig vind ik Santiago een fijnere stad dan Havanna. Santiago heeft iets meer een "zuidelijke" atmosfeer (whatever that may be), is relaxter en geordender en schoner. Maar die mening kan nog veranderen hoor; we zijn hier net een paar dagen, te kort om echt te kunnen vergelijken. Er zijn ook nog overeenkomsten, bijvoorbeeld; beide liggen aan zee en zijn havenstad, de ene aan de Atlantische Oceaan (Havanna) en de andere aan de Caribische Zee (Santiago).
Maar Cuba en de Cubanen in het algemeen hebben mijn hart gestolen. Overal is muziek en dans; Iedereen kan hier dansen, van kleine kinderen die nog nauwelijks kunnen lopen tot en met oude mannetjes en vrouwtjes die nauwelijks nog kunnen lopen. Iedereen is hier lekker los in de heupen, daarbij vergeleken zijn wij westerlingen toch maar een stelletje houten klazen en klazinas, hoe goed we ons best ook doen. Hier moeten ze daar soms wel een beetje om lachen. Dat snap ik!

Voor meer foto's klik hier
 
Donderdag 11 Juni
Gisteren was ik behoorlijk aan het pinnetje en ik hoopte dat ik dat vandaag wel kwijt zou zijn, maar helaas. Dus vandaag in het kader van LNJLENHS  (Luister Naar Je Lijf En Neem Het Serieus) vandaag een rustdag ingelast, waar verder weinig over te melden valt. Gelukkig kan Henriëtte samen met Leo en Catrien (de Nederlandse eigenaresse van de casa partiular die wij huren) haar zinnen nog gaan verzetten op een of andere dansvloer.
 
 
Ik heb onder andere wat TV zitten kijken, bijvoorbeeld naar een sportzender waarbij allerlei sporten te zien zijn die bij ons nauwelijks aandacht krijgen zoals Karate, Worstelen, Voetbal en Wielrennen. Vooral die laatste twee die zie je bij ons toch bijna nooit? Nu is blijkbaar in Chili een toernooi begonnen onder de naam "Copa America", net zoiets als het EK. Dat zenden ze hier helemaal uit. Belachelijk toch!? En die scheidsrechters lopen hier bijna allemaal in het zwart! Raar of niet? Die Copa wedstrijden worden door twee heren van middelbare leeftijd in duo vorm aan elkaar gepraat, in heel rap Spaans waar ik niks van kan volgen, maar ik heb het duo al de Cubaanse Waldorf & Stätler gedoopt. Ook heel veel aandacht voor de finales van het Amerikaanse Basketbal, en dan geen korte fragmentjes zoals bij ons maar volledige wedstrijden. Mooie sport om naar te kijken, dat basketbal.
Ik weet niet precies hoe intensief ik naar dat al dat sporten heb zitten kijken maar plotseling zakte ik zomaar door m'n stoel heen
 

Voor meee foto's klik hier

Vrijdag 12 Juni
Na nog eens wat stukjes Havanna verkend te hebben, nog wat pro's en contra's t.o.v. Santiago.
Zo heeft Havanna wat meer interessante oude gebouwen (pro) maar is dan ook toeristischer (contra) en daardoor zijn hier ook meer zakkenrollers (contra) en bedelaars (contra), al kan ik dat laatste dan weer niet rijmen met de Communistische Heilstaat die hier ooit uitgeroepen is  (in mijn geboortejaar 1959, door de Castro's en Che e.v.a.). Toch staat er in de kathedraal een levensgroot beeld van Paus Johannes Paulus II, niet helemaal strokend met het Communistische gedachtengoed
 
i
iets heel anders is het levensgrote bronzen beeld van Ernest Hemingway (schrijver van onder andere dat verschrikkelijke boek "The Old Man and The Sea" dat ik op de middelbare school MOEST lezen) dat in "Floridita, Casa del daiquiry" pontificaal aan de bar zit:
 
 
Het zou mij niks verbazen als dit dezelfde maker heeft als die John Lennon van een paar dagen geleden.
Trouwens, de bus naar Almere hebben we nét gemist:

 
Na een paar uur rondhangen in het bloedhete Havanna is de energie op en blijft er maar één ding over: Siësta!! Maar om lichamelijk uit te kunnen rusten moet ik ook rust in m'n hoofd zien te krijgen, en dat lukt maar moeizaam of zelfs helemaal niet, thuis niet en hier ook niet. Och ja, aard van het beestje.

Voor meer foto's klik hier
 
Zaterdag 13 juni
Vandaag poging gewaagd om te internetten. Dat is hier weer een stuk ingewikkelder dan in Santiago (pro Santiago). Hier moeten we naar een kantoor waar de Cubanen hun telecom rekeningen komen betalen en waar internet onderneming "Nauta" ook gevestigd is. Dat gaat om 8:30 open maar je doet er goed aan om er al een uur van tevoren op de stoep te gaan zitten, anders sta je achter in de rij en moet je ook een uur wachten maar dan in de hitte.
 
 
Ik wordt altijd heel ongedurig van al dat wachten. Ik kan nog héél veel van die Cubanen leren. Binnen moet je een toegangscode kopen. Dat duurt ook nogal lang want de biljet nummers van het geld waar je mee betaalt worden stuk voor stuk in de administratie over geklopt. Eenmaal aan de beurt moet je een of meer pasjes voor 30 minuten internet kopen, Dat ken ik nog van de vorige keren. En als je die Spaanstalige schermen herkent kun je vooruit (is ook nog bekend). In Santiago, en overal in Cuba, moet je zo'n code hebben en kun je overal (bijvoorbeeld in hotels zoals "Hotel Santiago" terecht. Maar daar kun je meteen ook zo'n code kopen en die is dan in heel Cuba te gebruiken. In Havanna zijn niet zoveel "internetlocaties". 
Och, dan weten we dat. Wat voor ons al heel snel vanzelfsprekend geworden is, bijvoorbeeld overal en altijd internet, is lang niet overal zo vanzelfsprekend en hier al helemaal niet. Dat geldt overigens voor alle Zuid Amerikanen voor zover ik ze ken. 
Veel wachten en in de rij staan = vermoeiend voor mij, maar het lukt wel. Dat moet ook wel hier. Ik kan nog veel leren, vooral met betrekking tot innerlijke rust bewaren, van die Cubanen. Valt de stroom uit? OK, dan valt de stroom uit, die begint wel weer een keer; zoiets,
Henriëtte is met Leo naar een openlucht concert waar het heel erg druk kan worden. Hopelijk blijft het droog
 
 
Wat ben ik blij dat Leo erbij is!. Dan hoeft Henriëtte niet alleen op pad als ik moe of niet fit ben, en dat is helaas vrij vaak. Leo is heel rustig en sympathiek; Fijn!!

Voor meer foto's klik hier
 
Zondag 14 Juni
Vandaag kwamen we uit bij een evenement dat volgens mij iets met voodoo te maken had. Maar de voodoo poppen stonden eensgezind naast katholieke heiligen beelden;
 
 
Zo zie je maar: de grens tussen geloof en bijgeloof is soms flinterdun. Voor meer foto's klik hier
 
Maandag 15 Juni
Oude tijden herleefden toen Cathrien hier via een telefoonlijn contact probeerde te leggen met internet:
 
 
Dat geluidje van zo'n inbel modem, en pagina's die regel voor regel tevoorschijn kwamen: echt oldschool vintage internet! Maar morgen toch nog maar even buiten de deur om op het internet te geraken.
Ondertussen is het hier dagelijks tussen de 23 en 30 graden, best te hebben eigenlijk, Maar toch heb ik hier veel last van de warmte omdat het ook nogal benauwd is, meer dan vorige keren. Wat kan ik tegenwoordig toch weinig hebben! Het is niet anders.

Voor meer foto's klik hier
 
Dinsdag 16 Juni
Vanmorgen maar weer eens een internet-poging gedaan. Staan we daar aan de balie na  meer dan een uur wachten, zijn de internet kaarten op. WTF! Oh ja, het is hier Nederland niet, waar internet heel rap een vanzelfsprekendheid geworden is. Volgende keer beter! Verder vandaag niet zo heel veel uitgevroren omdat min energie zo goed als op is.

Voor foto's klik hier
 
Woensdag 17 Juni
Vanmorgen ging het al een stuk beter bij dat internet gebeuren. Alleen kwamen we erachter dat je daar niet kan printen en daar was 't 'm nou net om te doen.
Net naar een groot winkelcentrum hier in de buurt geweest. Beetje decadent, wetende dat de gemiddelde Cubaan hier niks kan kopen en alleen maar kan gaan zitten kijken hoe andere mensen daar héél veel geld uitgeven. Best een beetje wrang als je het mij vraagt.



's avonds de Copa America wedstrijd tussen Brazilië en Colombia zitten kijken. Het leek het kampioenschap "mooie kansen om zeep helpen" wel. Tsss… wat een geknoei!!! Overigens, na de nodige wedstrijden geheel of gedeeltelijk gezien te hebben vraag ik me alleen maar af: "WIE IS DIE KAPPER?".
Na de wedstrijd werd het leuker dan tijdens de wedstrijd toen beide teams op het veld ruzie kregen en er, ná het laatste fluitsignaal, nog rode kaarten werden uitgedeeld. Daardoor werd de Braziliaanse ster Neymar voor een paar wedstrijden geschorst.

Voor foto's klik hier
 
Donderdag 18 Juni
Vanmorgen mooie wandeling door Universiteits gebied in Havanna. Mooie omgeving met veel groen.
Afgesloten met koffie en gebak i.h.k.v. mijn 56e verjaardag. Daarna was ik wel weer toe aan wat rust, ik ben tenslotte ook geen 55 meer!
Vandaag heb ik Leo wat van Bon scotch laten horen; opname uit de tijd dat ik nog volop mee deed en ook Robert er nog bij zat. Het nummer "Hell Ain't a Bad PLace to be" door ons ook wel genaamd: "Helmond is geen badplaats", hij leek het leuk te vinden. "Mucho Guitarra" zoiets zei hij.
Vanavond bij ondergaande zonnig even naar "El Malacon" geweest. Dat is een soort boulevard langs de kust. Toen we erheen liepen hoorde ik een trompet en daar op de muur tussen El Malacon en het strand zat een trompettist zijn oefeningetjes te doen tegen de ondergaande zon. Prachtig!
 
 
En die wist van wanten hoor! Het gemiddelde niveau van muzikanten is hier sowieso hoog.
Wat ze hier ook hebben is een ijsbaan (!?). Maar toen we er dichtbij stonden vroegen we ons af of het wel ijs was, maar wat dan??? Het leken me gewone schaatsen die ze onder hadden en geen inline skates o.i.d. Wel een hele mooie zonsondergang.
 
 
Voor meer foto's klik hier
 
Vrijdag 19 juni
Vandaag is "vertrekdag". Op zich hadden we nog tijd genoeg om iets leuks te doen (het vliegtuig vertrekt vanavond pas) maar op de een of andere manier kan ik daar nooit de energie voor opbrengen op zo'n dag. Dat is niks nieuws, dat heb ik altijd al gehad. Op zo'n dag denk ik alleen aan de reis en wat daarbij komt kijken. Henriëtte steekt heel wat anders in elkaar, die is nog lekker de stad in geweest vlak voor we zouden vertrekken richting vliegveld, en ik maar door het huis ijsberen! Ik leer het nooit!
 
Zaterdag 20 Juni
Terug naar Nederland via Parijs, alwaar we een paar uur wachttijd hebben. Bij terugkomst in Amsterdam wreekt zich het feit dat we geen jas of vest bijhebben want we gaan met de trein terug, en daar staan we dan op dat koude perron in onze t-shirtjes. Daar heb ik een flinke verkoudheid aan over gehouden. Och, er zijn ergere dingen.

voor wat, tamelijk oninteressante, foto's van tijdens het wachten op vliegveld Charles De Gaulle in Parijs klik hier
 
 
Namen
Ik word met verschillende namen geroepen, zogenaamde roepnamen dus; Gerard, Gérard, Gerardus, Graad, Grardje (oom en tante, noemden me 50 jaar geleden al zo en nu nog steeds), een zwager noemt me Garibaldi (?), een oud- collega noemde me Jeremy(?), Henriëtte heeft het vaak over Mijnheer B. Ik vind het allemaal prima.
Hier is mijn roepnaam Gerardo; vind ik ook prima!
 
Cubanen
Ik vind het een heel relaxed volk. OF ze hébben geen stress OF ze weten het goed te verbergen. Waarschijnlijk weten ze de stress - voor zover al aanwezig - heel goed weg te relativeren. Prachtig volk!
 
Warmte
Ik merk dat ik tegenwoordig heel slecht tegen warmte kan. Het vréét energie. Daarmee rekening houdend (niet op het heetste punt van de dag op stap gaan) gaat het prima.
 
Cuba sportland
Hier is veel sport op TV te zien:  Copa America (voetbal), de Giro (wielrennen) is hier dagelijks te zien, e.e.a. wordt afgewisseld met bijvoorbeeld schaken.
Basketbal (Amerikaanse competitie) en Volleybal zijn ook vaak te zien. Af en toe zag ik Karate en Worstelen. Maar - raar genoeg - van de nationale sport Honkbal heb ik hier nog bijna niks gezien, misschien is het seizoen wel ten einde? Op Voetbal gebied stelt Cuba niet zo heel veel voor, maar toch weet Leo ons zijn voetbalheld - Robben - op te noemen, alsook die andere Nederlandse held - Van Persie - en ook internationale, Zuid-amerikaanse helden als Messi en Suarez, al keek hij wel verbaasd toen ik hem vertelde dat Uruguayaan Suarez  een hele tijd geleden nog in Nederland voetbalde.
Argentinië - Uruguay i.h.k.v.. die Copa America staat voor vanavond (Dinsdag 16 Juni) op het programma. Ik ben benieuwd, Nederland - Uruguay in 1974 was mijn eerste WK wedstrijd die ik ooit zag toen ik met een gebroken been thuis zat. Sindsdien heb ik Uruguay altijd interessant gevonden, en zeker nu met oude bekende Suarez erbij (al deed die vandaag helemaal niet mee). Maar nu eerst Paraguay - Jamaica. Reggea-voetbal? Ik heb ooit gelezen dat Bob Marley een begenadigd voetballer was.
Zoals bij meerdere wedstrijden tussen "kleine voetbal landen" zitten de tribunes hier grotendeels leeg.
Ouwehoeren op TV over sport, dat doen ze hier ook veel, al doen ze dat hier dan in het Spaans
 
Ons Jetje
Zo noemde ons Mam Henriëtte, dus waarom ik niet? Ze is hier volop aan het genieten. Gelukkig niet of nauwelijks gehinderd door mijn beperkte krachten/energie. Gelukkig maar.
 
(niet)Vanzelfsprekendheid
Veel zaken die wij als vanzelfsprekend zien zijn dat hier niet. Heel goed om ons eens te realiseren in wat voor "vanzelfsprekende" welvaart wij leven. Dat wil zeggen: wij vinden dat allemaal maar vanzelfsprekend en we (ik tenminste) vinden dat allemaal de gewoonste zaak van de wereld; al heb ik dan aan mijn ziekte overgehouden heb dat ik heel veel dingen niet meer zo vanzelfsprekend vind als vroeger.
Een aantal van die (niet) vanzelfsprekendheden:
  • water/electriciteit die het (vrijwel) altijd doet. Als wij zonder komen te zitten komt het op TV en in de krant. Hier is het bijna dagelijkse kost dat het eventjes uitvalt. In het begin zaten we zelfs 3 dagen zonder stromend water omdat de pomp die het water naar boven moet pompen kapot was. Daar zou "iemand" voor komen om het te repareren maar dat duurde even. Lastig hoor!
  • alles wat je zou willen kopen beschikbaar en op voorraad om te kopen in winkels waar de rijen kort zijn of niet eens bestaan. Zo was vandaag (16 Juni) het flessenwater op. Dat kunnen wij ons in Nederland niet voorstellen
  • overal en altijd internet
  • onze verzorgingsstaat. Op gezondheidsgebied en onderwijs zorgt Cuba goed voor zijn/haar burgers. Maar ik zie hier toch ook "drop-outs" zoals zwervers en bedelaars, al zijn het er dan weinig in vergelijking met veel andere landen. Ik zie hier ook oude mannetjes en vrouwtjes die allerlei klusjes (moeten) doen om het hoofd boven water te kunnen houden
  • Cuba heeft liever niet dat gewone burgers zelf verdienen aan al die toeristen. Maar daar worden de Cubanen alleen maar vindingrijker van
 















Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Diverse linkjes
Oud weblog Millstreet Blues

Mijn Facebook pagina

Website Bon Scotch

3 Horns music Site van m'n broer Hans, componist, arrangeur, dirigent en muziekdocent

HBL Fotografie Hannie Berkers, schoonzus, fotografe

BLAST Blues Promotion