Hemispheres

Elke grote stad heeft wel zoiets als een City tour per bus. Zo ook Barcelona en ook de vorige twee keren heb ik die tour gedaan. Je komt langs alle "highlights" en kan zo vaak als je wil op - en af stappen. Hier zijn er zelfs twee, de groene route langs de oostkant en de rode route langs de westkant.

Vandaag begon ik met de groene route en ik besloot eerst heel de route te blijven zitten om te bekijken waar ik eventueel nog een keer langs zou willen, waar ik dan uit zou willen stappen en welke stukken ik dan te voet zou doen. Maar eigenlijk was die exercitie een beetje zinloos want ik wist eigenlijk al lang wat ik zou gaan doen. Park Güell was er de vorige twee keer namelijk bij ingeschoten en ik had me laten vertellen dat het héél mooi was. Dat was niks te veel gezegd. Het is inderdaad prachtig en je hebt een geweldig uitzicht over de stad, zeker als het weer zo mooi is als vandaag. 
Iets anders wat ik van tevoren al wist was dat ik het gedeelte beginnend bij Port Vell langs de jachthavens en de stranden aan de middellandse zee te voet zou gaan doen. Ik weet niet wat het is maar in een stad bevalt het mij aan het water altijd het best. Of het nou aan de zee is, in een haven of aan een rivier, dat maakt me niet zo heel veel uit. Afijn, kijk zelf maar.

Morgen de rode route en daarvan weet ik ook wel zo ongeveer waar dat op uit gaat draaien. Maar goed, dat komt morgen wel.


Reacties

Zo, vandaag voor de derde keer in mijn leven aangekomen in Barcelona. Na me in het hotel geïnstalleerd te hebben lag het voor de hand om te beginnen met waar ik de vorige twee keer niet aan toegekomen was, namelijk de oude wijk van Barcelona. Dat het hotel in deze wijk ligt scheelt dan natuurlijk ook.
Dat was prachtig, de nauwe straatjes, de Kathedraal van Barcelona (niet de Sagrada Familia dus, deze kathedraal is namelijk wél af), de haven waar het aan grenst. Een mooi begin van deze trip.

Bij de foto's heb ik deze keer wat volledig niet ter zake doende commentaar gezet. Veel "plezier" er mee


Reacties (1)

Hoe kom ik nou in 's hemelsnaam op Maandag morgen om 10u in een rondvaartboot in Amsterdam terecht? Nou, dat is simpel: je neemt de trein naar Amsterdam, dan tramlijn 1, stapt uit op het Leidseplein en wandelt naar de Stadhouderskade. En daar liggen ze dan, die rondvaartboten. 

Maar goed, dat gelooft natuurlijk niemand dat ik speciaal voor een rondvaart door de grachten de trein naar Amsterdam pak. De directe aanleiding daarvoor was dan ook het concert van Steven Wilson vanavond in de Melkweg. Het moet wel iets heel bijzonders zijn wil ik ervoor naar Amsterdam afreizen en sinds het concert van Steven Wilson in 013 vorig jaar en na diverse keren z'n nieuwe plaat geluisterd te hebben valt hij in die categorie. En omdat ik eigenlijk Amsterdam nog nooit echt goed bekeken had besloot ik om het te combineren met een weekend in onze hoofdstad. Dus nu ben ik al sinds gisteren hier en heb ik gisteren veel gewandeld. Maar ehh….Moeder wat is het koud! Een maand geleden in Berlijn vroor het dat het kraakte maar hier en nu voelt het met temperaturen rond het vriespunt twee keer zo koud aan, het waait dwars door het stof van m'n spijkerbroek heen. Dus hoe kan je toch wat van de stad zien zonder het heel koud te krijgen? Juist, de rondvaartboot biedt uitkomst. Het was best interessant hoor maar niet interessanter dan andere rondvaarten in andere steden met grachten. Zo vind ik persoonlijk Amersfoort wel een aanrader. Maar goed, daar gaat het nu niet om. 

Die rondvaart duurde een kleine anderhalf uur en toen zocht ik nog iets interessants waar ik het niet koud van kreeg. Nou ben ik niet zo van de musea maar toen ik op de Dam stond zag ik dat er in de Nieuwe Kerk een tentoonstelling was over indianen. Indianen hebben met al van kleins af aan geïntrigeerd. Het was op zich een interessante tentoonstelling, zij het een beetje mager. Er werd onder andere ingegaan op de vier stereotypes die er over indianen bestaan, namelijk de dappere Indiaan, de wijze Indiaan, de domme Indiaan en de Indiaan als schurk. Daarbij bijvoorbeeld als illustratie van de domme Indiaan een filmpje van Kluk-kluk. Tja….Voor meer informatie zie bijvoorbeeld http://www.geschiedenisbeleven.nl/Rubrieken/Musea/310-Indianen_tussen_mythe_en_realiteit/

Maar goed, ik was ineens in de stemming voor museum bezoek en omdat het pas heropende Stedelijk Museum nogal veel in het nieuws was een paar maanden geleden ben ik daar ook eens een kijkje gaan nemen.Een echte kunst liefhebber of museum bezoeker zal ik waarschijnlijk nooit worden maar ik heb er toch wel een aantal mooie dingen gezien. Een van de mooiste dingen was een schilderij van Malevich (nog nooit van gehoord) genaamd "de houthakker". Vraag me niet waarom maar ik vind het prachtig.

Maar nu maar even platte rust om vanavond uitgerust aan het hoofdprogramma van mijn Amsterdam tripje te kunnen beginnen. Daarover later meer….

Reacties

Dit "typisch Gerard" moment wilde ik jullie niet onthouden….

In het boekje staat de wijk Kreuzberg beschreven als "Klein Istanbul" en in de Oranienstraße zou het dan allemaal te doen zijn. Dus nam ik vanmorgen de metro naar halte Moritzplatz en stapte daar uit en wandelde de Oranienstraße in. Ik vond het niet veel bijzonders. Nou ja, eigenlijk vond ik het helemaal niks maar ik dacht steeds dat het dan nog wel wat zou worden. Maar na zo'n twee kilometer wandelen kwam ik bij een T splitsing die helemaal niet op m'n plattegrond stond. En wat bleek? Vanaf de Moritzplatz kun je - jawel! - twee kanten de Oranienstraße in en ik had - jawel! - zonder er bij na te denken de verkeerde kant gekozen. Nou overkomen mij dit soort dingen al heel mijn leven maar het verschil met vroeger is dat ik mezelf vroeger helemaal stijf gevloekt zou hebben en ik tegenwoordig er alleen maar mee moet lachen.

Afijn, ik ben omgedraaid, heb twee Amerikaanse toeristes nog de - jawel! - goede kant op gewezen naar de Ljndenstraße, heb braaf die twee kilometer terug gewandeld en vervolgens nog de twee kilometer de goede kant op. Dat "goede" stuk was toch wel een stuk beter, alleen hoop ik dat Istanbul iets meer is dan alleen "Groß Kreuzberg".

Reacties

De afgelopen paar dagen heb ik met een dagkaart van de U - en S-Bahn her en der door Berlijn gereisd. Nou kan ik alles wat ik heb gezien hier natuurlijk gaan beschrijven maar die reisgidsen zijn al lang geschreven. Maar neem van me aan dat het indrukwekkend was. Rome was op zich als stad mooier, maar Berlijn is indrukwekkender. Het heeft me echt geraakt en ik neem er iets van mee terug. Iets dat ontastbaar is maar niet onaantastbaar. Zo'n gevoel had ik op al m'n tripjes wel maar op geen van m'n vorige - hoe mooi ze stuk voor stuk ook waren - had ik dat in dezelfde mate als Berlijn dat de afgelopen dagen had. Ik kan het ook niet heel goed omschrijven maar het besef wat een bevoorrechte mensen wij zijn dat we in vrijheid mogen leven heeft er zeker mee te maken. De geschiedenis die me werd verteld heeft er ook mee te maken. Die geschiedenis werd me nu eens niet verteld door standbeelden van belangrijke mannen in belangrijke pakken met grote snorren op grote paarden voor protserige kathedralen en kastelen, maar door stukken steen en foto's van gewone mensen die op zoek waren naar niks anders dan wat wij in overvloed hebben: vrijheid.

Voor een soort van "Foto verslagen zonder woorden" verwijs ik naar http://www.picasaweb.google.com/gberkers59

Reacties

...Maar de stad heeft me wel gegrepen. Een paar maanden geleden greep Rome me ook al maar daar had ik het gevoel constant door oude geschiedenis te lopen en dat is toch wat verder van me af, maar hier loop ik door recente geschiedenis. Soms zelfs zo recent dat ik het gevoel heb er zelf deel van uit te maken want de val van de muur en alles wat daar rondom heen gebeurde heeft een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Van de muur zelf is niet veel meer te zien behalve dan de stukken muur die daar staan, beschilderd met portretten van een aantal dictators, met het idee om aan te geven dat er nog wel wat muren te slechten zijn. Maar alleen al het feit dat ik daar rond liep en het zien van de foto's van de waanzin uit de tijd van de muur, het greep me bij de keel. 






Een uurtje daarvoor had ik ook al zo'n moment. Dat was op het plein voor de Humboldt universiteit. Hier hielden in 1933 een aantal nazi studenten hun befaamde boekverbranding. De plaquettes in het plein herinneren daaraan. De tekst van Heinrich Heine zegt het beter dan iemand anders dat ooit gekund heeft. Omdat het op de foto waarschijnlijk niet te lezen is heb ik die tekst er nog een keer onder gezet. 



Das war ein Vorspiel

Nur dort wo man Bücher verbrennt

Verbrennt man am Ende auch Menschen

En al is Oost en West dan weer één (al kun je daar weer een heel andere discussie over voeren) en is Berlijn één grote bouwput, je kan nog steeds met de dood bedreigd worden om een tekening of een boek, er worden nog steeds muren gebouwd om mensen van elkaar te scheiden, mensen zijn nog steeds op de vlucht en vinden daarbij niet zelden de dood, er lopen nog steeds dictators vrij rond en het wemelt van de leiders die zogenaamd democratisch gekozen zijn maar die voor een dictator niet onder doen. Er zijn dus inderdaad nog wel wat muren te slechten. 

En dit maakt Berlijn allemaal bij mij los. Maar maak je geen zorgen hoor, ik loop hier niet constant met een zwaar gemoed rond, in tegendeel. Ik geniet ook nog volop van al het moois wat Berlijn te bieden heeft, en dat is véél.

Kijk maar eens op mijn foto pagina mocht het je interesseren http://www.picasaweb.google.com/gberkers59







Reacties

Of mij dat zou bevallen, zo dat hele stuk met de trein? Nou, daar kan ik kort over zijn: Dat is me héél goed bevallen, ik weet nu al hoe ik in de zomer op vakantie ga, ik weet alleen nog niet waarheen. 

Ik had het in zes uurtjes kunnen doen maar om toch wat speling in te bouwen, én omdat ik toch wakker was had ik in Deurne een trein vroeger genomen, maar dat uur heb ik niet nodig gehad. Dus had ik in Duisburg een uurtje de tijd om op m'n gemak koffie te drinken. Op m'n gemak? Vergeet het maar! Ik had nog maar nauwelijks plaats genomen aan een tafeltje toen een ouder echtpaar, na vriendelijk gevraagd te hebben of die plaatsen nog vrij waren, daar plaats nam en vervolgens een potje ruzie ging zitten maken. Ik had geen idee waar het over ging, ik kon er geen touw aan vastknopen maar het was wel top amusement.

Inmiddels ben ik in het Hotel. Het is het grootste en hoogste (40 etages) hotel waar ik tot nu toe ooit gezeten heb en het uitzicht is prachtig. Voor diegenen die een beetje bekend zijn in Berlijn, het ligt bij de "Alexanderplatz" en op het dak kijk ik zo tegen de televisietoren aan. Schitterend!

Mijn route voor morgen heb ik zo ongeveer al uitgestippeld want een hele hoop dingen zijn hier op loopafstand goed bereikbaar. Dat begint morgen al hier om de hoek over de boulevard "Unter Den Linden". Ik heb trouwens steeds als ik daar aan denk dat nummer van "Het Klein Orkest" in mijn hoofd. Ik ben benieuwd of dat morgen nog zo is. Ik zou het niet erg vinden want dat is toch wel een hoogtepunt in de Nederpop historie als je het mij vraagt. Ik kan geen nummer opnoemen wat die waanzin van nog maar 25 jaar geleden zo mooi beschrijft als dit lied. Maar goed, nou dwaal ik een beetje af.

Morgen meer.

Reacties

Niet omdat het rijmt maar dat is wel een leuke bijkomstigheid. Maar Berlijn stond al heel lang op mijn verlanglijstje. En ik was ook al wat langer van plan om een wat langere treinreis te maken. En als laatste was ik al langer van plan om eens weg te wezen tijdens de carnavalsdagen, niet om het te ontvluchten want daar zie ik geen reden toe, maar gewoon om…nou ja, waarom eigenlijk? Who cares….

Maar goed, 1+1+1 = 3 en zo stap ik morgen in Deurne op de trein en na een paar overstapjes er in hartje Berlijn weer uit. Een reis van zo'n 6 uur. Dat lijkt misschien lang maar tel eens uit hoeveel tijd je kwijt bent als je een uurtje gaat vliegen. Bovendien: geen rompslomp met bagage inchecken, paspoortcontroles, bagage weer opwachten bij de band etc….. Daarnaast geen turbulentie, geen klapperende oren, voldoende beenruimte en je ziet nog eens wat meer dan wolkenluchten en Google Earth plaatjes.

Morgen kun je hier dan wel weer lezen hoe het uitgepakt heeft.

Reacties

Leek de taxichauffeur op de heenweg het cliché beeld van de temperamentvolle Italiaanse chauffeur nog te willen bevestigen, die van vanmorgen leek het juist te willen ontkrachten. Zelden zo'n rustige chauffeur meegemaakt. Toch denk ik dat de eerste representatiever was dan de tweede want ik heb zelden zoveel zinloos getoeter meegemaakt als in Rome. Want als je met z'n allen vast staat op een brug en geen kant op kan, wat heeft dat getoeter dan voor zin? Ja ja, de BTZG (Bond Tegen Zinloos Getoeter) kan hier nog heel veel zieltjes winnen. Maar goed, zowel de eerste als tweede chauffeur hebben ons veilig en op tijd gebracht waar we wezen wilden, en uiteindelijk is dat het enige wat telt

Oh ja, nog een typische "Gerard blunder". Ryanair heeft namelijk vrije plaatskeuze in het vliegtuig tenzij je van tevoren een stoel gereserveerd hebt en aangezien ik het liefste aan het gangpad wil zitten had ik dat gedaan. Maar niemand had ons gezegd (of ik heb het niet gehoord, eigenlijk is dat aannemelijker) dat je dan in de rij "priority boarding" moet gaan staan. Dus toen we Woensdag instapten waren stoelen 5B en 5C al bezet. Maar we mochten toen op 2B en 2C gaan zitten en dat waren nóg betere plaatsen. Maar vanmorgen maakte de kaartenknipster van Ryanair ons erop attent dat we eigenlijk in die andere rij hadden moeten staan. En dát nadat ik net daarvoor nog lachend in de rij had staan beweren dat "die mensen extra geld betalen om eerder in hetzelfde vliegtuig te kunnen stappen". Tja, dat was wel een klein "door de grond momentje", maar gelukkig konden we toch nog in de juiste rij aansluiten, al zou ik zweren dat er wat rare blikken in mijn rug prikten. Maar goed, inmiddels zijn we weer thuis van een paar geweldige dagen in Rome en zijn de eerste vage plannen voor een volgende trip al weer gemaakt. Maar dat zien we dan wel weer.

Reacties

Het plan was vandaag om te beginnen in de wijk "Trastevere" en vandaar over te steken naar de wijk "Esquilijn en Lateranen" aan de andere kant van de Tiber. En zo is het ook ongeveer gegaan.

Die wijk Trastevere was in het verleden een arbeiderswijk maar tegenwoordig een kunstenaarswijk. Dat is tenminste wat het boekje over Rome ervan zegt. Nou, hoe het vroeger was kan ik uiteraard niet beoordelen maar dat "kunstenaarsachtige" kon ik er niet in ontdekken. Wel waren er een hoop smalle straatjes maar die zie je hier overal.

Ik had twee "ijkpunten" opgezocht op de kaart, namelijk een kerk "Santa Maria in Trastevere" en "Villa Farnese". Ik heb beide ook gevonden maar ze vielen een beetje tegen. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat ik na drie dagen Rome al een beetje last van "monumentenmoeheid" begon te vertonen. Dat bleek later op de middag ook wel weer, ik had namelijk twee kerken op mijn wandelroute staan. Nou heb ik de afgelopen dagen al vaker ruzie met de kaarten in mijn boekje gehad (wat vast en zeker niet aan het boekje gelegen heeft) maar nu stond ik bij een van die kerken en snapte ik er helemáál niks meer van. Bleek dat ik naar de verkeerde kerk stond te kijken. Och ja, ik heb die andere kerk ook nog gevonden en onderweg nog heel veel andere mooie dingen dus met fout lopen is niks mis als je de tijd hebt. En gelukkig had ik die tijd. Ik ben zo'n 8 uur onderweg geweest en met alle pauzes en korte stops om foto's te maken heb ik zo'n 22 kilometer afgelegd. Kapot was ik van dat stukje dus een Kennedymars of Vierdaagse zit er voor mij voorlopig nog niet in. Het scheelt natuurlijk wel dat ik die ambitie ook helemaal niet heb.

Morgen in alle vroegte al weer naar het vliegveld en als alles meezit zijn we om 12u terug in Eindhoven. Maar samenvattend, het was van alle stedentrips tot nu toe toch wel de mooiste en ik kom hier zeker nog eens terug. Ik heb nog lang niet alles gezien en bij het meeste waar ik ben geweest ben ik nog niet binnen geweest. Maar er staan nog een aantal landen en steden op mijn verlanglijstje waar ik helemaal nog nooit geweest ben dus het zal waarschijnlijk wel een paar jaar duren voor ik hier weer eens kom. 

Reacties
Diverse linkjes
Oud weblog Millstreet Blues

Mijn Facebook pagina

Website Bon Scotch

3 Horns music Site van m'n broer Hans, componist, arrangeur, dirigent en muziekdocent

HBL Fotografie Hannie Berkers, schoonzus, fotografe

BLAST Blues Promotion