Hemispheres


Ja ja, ik ben er op tijd bij dit jaar.

December….De tijd waarin men terugblikt. Ik ook, maar ik blik ook vooruit.

Laten we beginnen met de terugblik: 2015, het jaar van het terugkomen. In Januari begon ik weer met werken, in eerste instantie 3 keer in de week 2 uur per dag. Inmiddels werk ik 5 ochtenden in de week op de zaak en twee middagen per week vanuit thuis; therapieën zijn inmiddels allemaal klaar; ik ben weer naar concerten geweest; ben weer op vakantie geweest; heb weer op een podium gestaan; was met rijlessen begonnen en heb twee maal een rijtest (dat is géén examen) gehad en ben goedgekeurd om in een automaat te rijden en heb inmiddels een auto; ik voel me weer gelukkig; ik heb er weer plezier in..….
 
En de vooruitblik: Ik heb werkelijk géén idee. Duidelijker kan ik het niet maken, makkelijker ook niet. Zoiets vaags als "doorgaan op de ingeslagen weg (wat die ook mag zijn)" misschien? Ik zie wel…..
 
In ieder geval dit nog:
 
Ik wil iedereen bedanken voor alle liefde, vriendschap, belangstelling en steun de afgelopen tijd. En ik wens iedereen veel liefde , vriendschap en geluk in 2016 en ver daarna.
 
 



Reacties (3)

Met "familieband" bedoel ik hier de onderlinge band tussen ons als familieleden, al zou een bandje van familieleden ook goed mogelijk zijn.
 
OK, die familieband …..
 
….die is en blijft stevig. Toen onze ouders in de eerste helft van de jaren '90 uit elkaar gingen waren "de rapen gaar", bij mij tenminste. Het enige wat wij toen als kinderen hebben afgesproken is dat we elkaar de ruimte zouden gunnen om hier op onze eigen manier en in ons eigen tempo mee om te gaan en dat we dat van elkaar zouden respecteren. Dat zijn geen holle frasen gebleken want zo is het ook gegaan en zo gaat het nu, dik 20 jaar nadien, nog steeds. Ik ben daar heel blij mee want ik zie families elkaar wel voor minder de tent uit vechten. Daarvoor hoef je nog niet eens naar programma's als "het familiediner" te kijken. Het gebeurt gewoon om je heen. Maar bij ons niet. Toen niet, nu niet en straks niet. Fijne gedachte. 
Reacties


Net weer op de radio geluisterd naar mijn favoriete radio programma "Spijkers met Koppen". De tune is nog steeds dezelfde als 6 jaar geleden en daarvoor en doet me elke keer weer denken aan de periode waarin ik rond die tijd - Zaterdag rond 12 uur - al aangeschoten door het huis wankelde. Ik denk ook dat die associatie zo zal blijven. Ik vind dat prima hoor, het is o.a. een medicijn om te voorkomen dat die tijd terug komt. Dat kan ik sowieso niet gebruiken maar nu al helemaal niet.
 
Even hoe zo'n Zaterdag er dan uitzag:
Op de eerste plaats zorgde ik dat ik er niet meer uit hoefde, in ieder geval niet met de auto. De boodschappen - waaronder voldoende drank voor heel het weekeinde - had ik Vrijdags al gedaan.
Vanaf een uur of 9 luisterde ik dan op radio 2 naar "Cappuccino". In dat programma mochten luisteraars inbellen over van alles en nog wat. Oh jee, wat voelde ik me moreel superieur aan het klootjesvolk dat dan op de radio kwam! Wat een flauwekul! Op Zaterdag vóór 12 uur al aan de drank, dat deugt pas! En om 12 uur als "Spijkers met Koppen" begon was ik meestal al ver heen. "Spijkers…" luisterde ik meestal nog helemaal af om dan om 14 uur nog terug te gaan naar bed. De rest van de dag/van het weekeinde was ik dan lam.
 
Nee, daar wil ik niet meer terug! 
 

Reacties

Net een interessant programma op NPO 2 over de verschillen in gezondheids-effecten tussen twee "drink-patronen". Het eerste patroon bestond uit het dagelijks drinken van 3 eenheden alcohol en het tweede patroon bestond uit dezelfde hoeveelheid per week maar dan geconcentreerd op één dag (dus 21 eenheden), het zogenaamde "binge-drinken", maar je mag het van mij ook "klem-zuipen" noemen. Ik ben zelf 6 jaar geleden overgestapt op een derde patroon namelijk 0 eenheden per dag en dus 0 eenheden per week. Waarom zouden ze dat patroon niet hebben meegenomen?
 
Overigens is de uitslag van het onderzoek tussen die twee drink-patronen niet geheel eenduidig maar neigt naar wat ik voor mijn gevoel al dacht namelijk dat het tweede patroon (klem-zuipen) meer schade toebrengt. Maar ze hebben ook behoefte om dit nog verder te onderzoeken. Het laatste is hier in ieder geval nog niet over gezegd. 
Reacties

Net zie en hoor ik op het 8uur journaal dat het tegenwoordig mogelijk is om aardgas te maken uit koeienpoep. Wie had dat gedacht? Nou, ik niet toen ik tussen de 0 en 8 jaar oud was.
Wij woonden toen (jaren '60) in Heeze in de Schoolstraat, die tegenwoordig grenst aan de woonwijk "De Nieuwe Hoeven". Alleen was die wijk er toen nog niet. Er was alleen maar een weiland. Met daarachter nóg meer weiland. Weilanden mét koeien welteverstaan. Wij speelden vrij vaak in die weilanden (ideaal om te vliegeren bijvoorbeeld, zo'n weiland), en ik ging dus héél vaak in de koeienpoep staan. Ik ging ook wel eens op mijn rug in de wei liggen als het mooi weer was, lekker naar de wolken kijken en erop los fantaseren. Je voelt 'm al aankomen natuurlijk: Grardje ging een keer op zijn rug midden in zo'n koeienvlaai liggen. Grardje was helemaal niet blij en Moeder Mien nog minder. 
Reacties

De laatste paar jaar "the story of my life": "Driving towards the daylight, running from the midnight". Verdere woorden zijn overbodig. Nou, vooruit dan:

 








Look upon a mountain,
waitin' on a train.
Baby I know what's wrong,
and it's still happening.
Waiting on my destiny,
learning from my abilities.
Who was wrong and
who was right and
do we even know why we are fighting?
So take your eyes off of me
and look upon the churning sea.

[Chorus:]
Driving towards the daylight,
running from the midnight,
trying to get my way home.
Running from the spotlight,
trying to find the daylight,
trying to get back home.

Rusty strings on my old guitar,
speaks volumes of who you are.
So never did I think it was you
It was me, one of the chosen few
Who will it be, oh the next time?
Hopefully one with more sense of mind.
So where did you go?
Always will see,
it's a story of you and me.

Driving towards the daylight,
running from the midnight,
trying to get my way home.
Running from the spotlight,
trying to find the daylight,
trying to get back home.

[Solo]

Driving towards the daylight,
running from the midnight,
trying to get my way home.
Running from the spotlight,
trying to find the daylight,
trying to get my way home.

Driving towards the daylight,
running from that midnight,
trying to get my way home.
Running from the spotlight,
trying to find the daylight,
trying to get my way home.





















































Reacties

Ik ben nog steeds aan het nagenieten van gisteren. Van het concert van Judas Priest maar vooral ook omdat ik erbij was. 2015 duurt nog een paar weken maar ik noem het nu al het jaar van het terugkeren. Dat begon in Januari al met de terugkeer op m'n werk. Daarna in April de terugkeer bij concerten en de terugkeer op het podium. En nu dus de terugkeer naar drukke concertzalen/concertzaaltjes. Over een tijdje mag ik weer autorijden, dus de terugkeer achter het stuur is/wordt dit jaar ook een feit.
Wie had dat 1 à 2 jaar geleden gedacht? Nou, ik niet! Zeker en vooral had ik niet gedacht dat ik me weer gelukkig zou kunnen gaan voelen, maar tóch is dat het geval.
OK, 100% "d'n auwe" ben ik nog niet en dat ga ik ook niet meer worden, maar ik ben terug!
Reacties (1)

Ik heb er weer eens behoefte aan om de loftrompet te steken over Henriëtte. Vanaf het begin van mijn 'problemen'  zorgt ze zó goed voor mij. Maar wat misschien nog wel belangrijker is: ze zit me regelmatig achter de vodden aan als het nodig is en dat is vrij vaak nodig. Het gevaar zit er namelijk in dat ik mezelf héél erg zielig ga vinden en mezelf rondwentel in een soort slachtofferrol, maar Henriëtte behoedt me daarvoor; gelukkig maar! Daarnaast viert ze samen met mij de - grote en kleine - mijlpalen die ik behaal. Ook dat is vrij vaak het geval. De bijgaande foto is van dik twee jaar geleden, Juli 2013, in het ziekenhuis in Tilburg. Een eeuwigheid geleden, zo lijkt het; maar ook nog dichtbij.
En zo heeft ze me ook gesteund bij mijn 'crisis' van rond 2009, maar ook weer niet met al te zachte hand, maar op de manier waarop ik het nodig had. Onbetaalbaar!
Binnenkort (ergens in 2016) weer op vakantie naar haar (en inmiddels ook wel het mijne) favoriete land Cuba. 
Reacties (1)

De laatste tijd kwam er regelmatig een quote voorbij waarvan de strekking ongeveer is dat echte vrienden die vrienden zijn met wie het meteen weer vertrouwd is als je ze ziet na elkaar lange tijd niet gezien te hebben.

Een waarheid als een zwerende koe!

Vandaag verjaardag van Miranda gevierd. Met Miranda en Patrick zijn we al heel lang bevriend maar door allerlei oorzaken zien we elkaar de laatste tijd vrij weinig. Maar vanmiddag was het weer als vanouds en alsof we elkaar gisteren nog gezien en gesproken hebben. Kortom, uit het oog is niet altijd uit het hart. Ik vind het onbetaalbaar!! 


Reacties





Ik hoef niet meer te zoeken want ik heb mezelf een paar jaar geleden (her)ontdekt. Maar inmiddels blijf ik nog steeds zaken aan mezelf (her)ontdekken. Zaken die me verder helpen, zoals:
 
  • het vermogen om de dingen te nemen zoals ze zijn
  • het vermogen om te relativeren, ook mezelf
  • zelfspot
  • de kracht van mooie muziek
  • de kracht van het woord
  • het vermogen om te genieten van de 'kleine' dingen, die zich dan ontpoppen als 'grote' dingen
  • de kracht van een fijne familie, fijne vrienden en fijne buren en het vermogen om dat zelf ook te zijn
  • mezelf blijven
  • regie (her)nemen over mijn eigen leven (teminste, dat was wat Henriëtte net zei, dat ze blij was om te zien dat ik de regie over mijn leven aan het terugpakken was)
allemaal zaken die helpen om - spreekwoordelijk - op de been te blijven. Letterlijk op de been blijven is weer een heel andere tak van sport
 
 




Reacties
Diverse linkjes
Oud weblog Millstreet Blues

Mijn Facebook pagina

Website Bon Scotch

3 Horns music Site van m'n broer Hans, componist, arrangeur, dirigent en muziekdocent

HBL Fotografie Hannie Berkers, schoonzus, fotografe

BLAST Blues Promotion